Για την Αμαλία

Φωτογραφία από Μήλο.
Η φωτογραφία είναι αφιερωμένη στην Αμαλία. Δυστυχώς αν δεν πλησιάσεις είναι δύσκολο να καταλάβεις.
Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...
lazy photographer?

Φωτογραφία από Μήλο.
Η φωτογραφία είναι αφιερωμένη στην Αμαλία. Δυστυχώς αν δεν πλησιάσεις είναι δύσκολο να καταλάβεις.
Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας...
Posted by
anastassios
at
1:29 μ.μ.
0
comments

φωτογραφία από ανεμογενήτριες.
1. kings of convinience (τις τελευταίες μέρες αποκλειστικά και μόνο) και ο εξαιρετικός δίσκος Riot On An Empty Street
2. σε όσους λατρεύουν (δεν γίνετε απλά να σου αρέσουν, ή τις λατρεύεις ή τις μισείς) ταινίες όπως το trust, το me and you and everyone... προτείνω ανεπιφύλακτα το dvd "όλα για την κορυφή" (delirious) με τον Μπουσέμι από τα παλιά. Απόλαυση!
3. Σήμερα ξεκινά και η διεθνή έκθεση βιβλίου στην πόλη μας. Από αύριο θα είμαστε εκεί.
Posted by
anastassios
at
7:11 μ.μ.
0
comments

Πραγματικά ο στόχος μας πρέπει να είναι να ταξιδεύουμε πάντα προς το ηλιοβασίλεμα. Και πάντα να φτάνουμε στον προορισμό μας (νησί, πόλη) μόλις σκοτεινιάσει. Με όλα τα φώτα αναμμένα στο λιμάνι...
Ακούμε Air - Pocket Symphony και έχουμε την τύχη να βλέπουμε το ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι μας.
Περιμένουμε.
Posted by
anastassios
at
7:16 μ.μ.
0
comments

Σήμερα το πρωί σηκώθηκα με πολύ μεγάλη όρεξη να ακούσω το Bow Down. Μετά έβαλα και Pale fountains...
ME and the Farmer. Μόνο που τελικά έχω πρόβλημα. Για δέκα δεκαπέντε μέρες, αυτήν την περίοδο έχω αλλεργία. Τρόμος.
Τρόμο που δεν τον πολυείδα-διάβασα στο Ροντβάιλερ παρά τα λεγόμενα. (Ρέντελ. Μεταίχμιο).
Αξίζει περισσότερο για σκιαγράφηση του σύγχρονου μικροαστικού Λονδίνου και των μυστικών της κάθε γειτονιάς και όχι για αστυνομικό μυθιστόρημα.
Να προτείνω και ένα αριστούργημα;
Είναι μια ταινία (όχι πολύ παλιά, του 2003) που ονομάζεται It's All About Love.
Για όσους τυχερούς την έχουν δει ξέρουν για τι μιλάω. Αλλά για όλους τους άλλους: πολύ απλά τολμήστε το. Φουτουριστικό, σπαρακτικό, ειρωνικό, καυστικό. Λυτρωτικό? δεν ξέρω. Πάντως εμάς μας σημάδεψε.
Είναι του σκηνοθέτη Thomas Vinterberg με τον απίστευτο Joaquin Phoenix και την Claire Danes. Μοναδικός είναι και ο Sean Penn μικρή αλλά καταλυτική εμφάνιση.
Περιστρέφεται και γύρω από το καλλιτεχνικό πατινάζ...
Posted by
anastassios
at
11:06 π.μ.
0
comments

Φωτογραφία από την λίμνη.
Χθες φάγαμε ένα εξαιρετικό λιόκαυτο κάπου στην Κρήνη. Τελικά από τι ψάρι μπορεί να γίνει? (εμένα σαν παλαμίδα μου φάνηκε αλλά...)
Μέγα ερώτημα 1.
Τελικά μόνο σε έμενα συμβαίνει, αλλά γιατί τέτοιος χαμός με τους Artic Monkeys? Δεν μου λένε τίποτα (από το καινούργιο άκουσα μόνο ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, καλό αλλά και πάλι...)
Μέγα ερώτημα 2.
Εξαιτίας μιας ραδιο-φονικής παραγωγού (που σχετικά εμπιστεύομαι) διαβάζω το "περίεργο" αστυνομικό της Ρέντελ Ρουθ - Το ροτβάιλερ (Μεταίχμιο). Ότι πρέπει.
Το παραπάνω δεν είναι μέγα ερώτημα.
Posted by
anastassios
at
8:42 π.μ.
0
comments

Φωτογραφία που μου θυμίζει το τραγούδι των Zeppelin stairway to heaven. Είναι από το "παρατηρητήριο" της λίμνης Πλαστήρα.
Ένας περσινός αλλά αριστουργηματικός δίσκος είναι των Beirut - Gulag Orkestar. Είναι ένας δίσκος που κρύβει μικρά μυστικά μίας έντονης φύσης κυρίως παραδοσιακής. Δεν ήξερα τίποτα όταν τον πήρα στα χέρια μου. (δώρο ήταν) Δεν πρόκειται να πω περισσότερα για να νιώσετε όσοι πιστοί το "ξάφνιασμα".
Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ απόλαυσα τις 6 εκπομπές του Πιβό. Μιας και δεν είμαι ούτε συγγραφέας αλλά ούτε δημοσιογράφος δεν πολυκατάλαβα τις αντιδράσεις.
Πάντως αν και έχω διαβάσει (αρκετά θα έλεγα) όλους τους συγγραφείς που ήταν καλεσμένοι προτιμώ με φανατισμό τον Β. Αλεξάκη που νομίζω ότι ήταν και η καλύτερη εκπομπή από όλες.
Τέλος εξαιτίας της εκπομπής (το ομολογώ) διάβασα τις Επικύνδινες Μαγειρικές του Στάικου (Άγρα). Δέκα χρόνια πριν χωρίς gourmet περιοδικά - εκπομπές - τάσεις το βιβλίο ήταν ένα βήμα μπροστά.
Είναι πραγματικά νοστιμότατο - πανέξυπνο - μοναδικό. (και για όσους αγαπούν την μαγειρική και γενικότερα το φαγητό όπως ο υποφαινόμενος ιδεατό)
Μπήκε στο ράφι με τα αγαπημένα!
Posted by
anastassios
at
12:21 μ.μ.
0
comments

Φωτογραφία από την λίμνη Πλαστήρα όπου περάσαμε στο διήμερο. Εξαιρετικός καιρός, εξαιρετικές βόλτες, ελπίζω εξαιρετικές φωτογραφίες...
Όταν έπεφτε ο ήλιος πίσω από το βουνό περίμενα και εγώ με την σειρά μου το τέρας...
έστω έναν αιώνιο ουραγκοτάγκο...
Posted by
anastassios
at
11:17 π.μ.
0
comments

Η φωτογραφία είναι από τον καταρράχτη της Αγ. Βαρβάρας κάπου χαμένος στα δάση γύρω από το Παρανέστη. Ήταν καταπληκτικό σαββατοκύριακο με πολύ καλή παρέα.
Σε όλη την διαδρομή ακούγαμε Στέρεο νόβα (παλιές αγάπες-μεγάλες αγάπες) με μικρές δόσεις από φρέσκα όπως Lilly Allen (έχει τουλάχιστο 2-3 τραγούδια εξαιρετικά) και Shins (για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι).
Πιστεύω πως αν μου έλεγαν διάλεξε ένα μόνο τραγούδι στων Στέρεο νόβα αυτό θα ήταν ο ΕΞΩΣΤΗΣ...
Θα θυμάμαι πάντα
τα ματια του φίλου...
Posted by
anastassios
at
7:53 π.μ.
0
comments

Ο γάτος στην φωτογραφία είναι ο Σούλης. Κυκλοφορούσε γύρω από το σπίτι όπου περάσαμε το διήμερο του Πάσχα. Ήταν σε ένα μικρό χωριό έξω από την Καβάλα και ήταν έξοχα!
Καταπληκτικός ο Αλεξάκης χθες το βράδυ, ε;
Αν και νομίζω ότι τα έχω διαβάσει όλα του, αγαπημένο μου είναι το Παρίσι-Αθήνα, εε και το Τάλγκο (τώρα που το σκέφτομαι και οι Ξένες λέξεις)... ΟΛΑ
Διάβαζα το Πάσχα το καινούργιο του Θεοδωρόπουλου και άκουγα Arcade fire (άντε πάλι).
Και όσο σκέφτομαι ότι τέτοια μέρα πέρυσι έφευγα για Αγ. Πετρούπολη.... Τι να κάνεις υπομονή...
Posted by
anastassios
at
9:22 π.μ.
0
comments
Είναι μια τράτα ολόχρυση
με σουρωτήρι πάτο,
στο σκότος πλέει αβύθιστη
Posted by
anastassios
at
1:54 μ.μ.
0
comments

5. Αγαπημένος προορισμός είναι η Τήνος την άνοιξη (κόκκινα παράθηρα)
4. Μπορώ να πω ότι κάθε μέρα κάνω και νέα λάθη (όχι άλλα λάθη... πάντα λάθη!)
3. Πιστεύω ότι το When loves breaks down των prefab sprout θα μπορούσε να είναι ο εθνικός ύμνος της ονειρικής μου χώρας
2. Ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί θα ικέτευα να είμαι μέρος ενός πίνακα του Renoir
1. Νούμερο ένα? Προφανώς η Δήμητρα μου!
Ευχαριστώ την Άννα για την πρόσκληση. Της αφιερώνω και την παραπάνω φωτογραφία.
Posted by
anastassios
at
8:53 π.μ.
0
comments

Η φωτογραφία έχει διπλό ρόλο:
Α. χθές το απόγευμα περπατήσαμε στην παραλία της Θες. Μέτα από πολύ καιρό ένιωσα μία ψυχρούλα που όμως δεν ήταν χειμωνιάτικη αλλά αυτή η γλυκιά της άνοιξης.
Ακόμη είναι νωρίς αλλά... περιμένουμε. Γιαυτό και η φωτογραφία. Γιατί έρχεται σιγά σιγά η άνοιξη με εκδρομές, με δροσερές μουσικές, με το καθιερωμένο ανοιξιάτικο ταξιδάκι μας στις Κυκλάδες...
Β. η φωτογραφία επίσης μπήκε για να ξορκίσει το σκοτάδι και το χάος του εξαιρετικού βιβλίου που τελείωσα "Σπίτι από φύλλα" του Mark Z. Danielewski (Πόλις).
Ενθουσιάστηκα, τρόμαξα, χάθηκα, αναρωτήθηκα... Σας το προτείνω... Υπερκειμενικό 100%. Μακάρι να έβλεπα μία hypertextual έκδοση του. Ποιος ξέρει, ίσως το επιχειρήσω κάποτε.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Βασίλη καθώς αν και το είχα κατά νου να το αγοράσω το Σπίτι δεν θα το έκανα ποτέ αν δεν διάβαζα τα ενθουσιώδη σχόλιά του.
Posted by
anastassios
at
11:53 π.μ.
0
comments
Labels: books

να κάνω και εγώ τα σχόλια μου για τις ζωές των άλλων. Πέρα από αυτά που λίγο πολύ όλοι διαβάσαμε από εδώ και από εκεί θα αναφερθώ σε δύο ζητήματα που δεν έχει τύχει να τα δω πουθενά ως τώρα.
Λοιπόν, πιστεύω ότι η ταινία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους κατοίκους της χώρας μας καθώς βλέπουμε πως οι "αντιστασιακοί", "περιθωριακοί", "καλλιεργημένοι", "προοδευτικοί" είναι οι "δεξίοι" και όχι οι "αριστεροί" όπως έχουμε συνηθίσει. Περίεργο ε; Όπως έλεγε και μία από της μεγαλύτερες φωνές που έχουν περάσει ποτέ: ...pain in any language...
Το δεύτερο θέμα που θέλω να αναφέρω είναι η άμεση και άκρως αποδεκτή για μένα αναφορά της ταινίας ότι πάνω από όλα είναι η τέχνη: η ηθοποιός βάζει πάνω από όλα το θέατρο το οποίο μόνο ο κατάσκοπος το καταλαβαίνει.
Δεν θέλω να πω περισσότερα γιατί ενδεχωμένος να κατευθύνω κάποιον που ακόμη δεν την έχει δει.
Μέτα το Goodbye Lenin, και την Πτώση οι Ζωές των άλλων έρχονται σαν συναισθηματικός οδοστρωτήρας.
Τέλος θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Γ. Ζουμπουλάκη (κριτικός του Βήματος) ο οποίος εξέφρασε την απορία του γιατί ένας τόσο συγκλονιστική και εξαίσια ερμηνεία όπως αυτή του κατασκόπου (Ulrich Muhe) μένει πάντα έξω από των καλύτερο αντρικό στα Oscar.
Posted by
anastassios
at
9:22 π.μ.
0
comments

Είναι μόνο δική μου αίσθηση ή και σε άλλους που λατρεύουν την ανεξάρτητη (?) μουσική αγγλική βιομηχανία απόλαυσαν το the Queen;
Επίσης παρά τις σχετικά ψυχρές ως και αρνητικές κριτικές που το συνοδεύουν προτείνω ανεπιφύλακτα το The Good The Bad & The Queen. (damon θα σε ακολουθούμε για πάντα!!!)
Παρά τις δύο παραπάνω αναφορές στην λέξη Queen πότε δεν μου άρεσαν (ή καλύτερα δεν μου λένε τίποτα απολύτως) οι Queen.
Όμως από τους αγαπημένους μου δίσκους όλων των εποχών είναι το μέγιστο The Queen is dead.
Oh mother... I can feel... the soil falling over my head...
Posted by
anastassios
at
9:13 π.μ.
0
comments

the return of the magus
Επιτέλους!!!
Είδα για πρώτη φορά την κινηματογραφική εκδοχή τους αγαπημένου μου βιβλίου, του Μάγου του Φώουλς (εκδ. Εστία). Εντάξει, είχα διαβάσει πολλά για αυτή την ταινία περίμενα ακόμη πιο λίγα αλλά δεν είναι και λίγο να βλέπεις τον Κόγχις. Σαν ταινία πιστεύω ότι απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στους φανατικούς του αριστουργηματικού βιβλίου. Πάντως η διανομή των ρόλων είναι το λιγότερο σοφή... και για τον Νίκολας, και για τον Κόγχις και για όλους
Επιτέλους !!! (2)
Έφτασε στα χέρια μου (το είχα παραγγείλει εδώ και καιρό) το Entomology των Josef K.
Λατρεία για τους post punk θρύλους. Όσοι δεν έχετε κανένα από τους 2 διαμαντένιους δίσκους τους κατευθυνθείτε ολοταχώς προς αυτή τη συλλογή και θα ξεγράψετε όλους τους Franz και Artic Monkeys.
Η φωτο είναι από την κορυφή του φαλακρού όρους
Posted by
anastassios
at
9:54 π.μ.
0
comments

Τελικά μπορεί το new slang να σου αλλάξει την ζωή?
Σύμφωνα με την πρωταγωνίστρια του garden state Natalie Portman αλλά και σύμφωνα με την ταπεινή δική μου γνώμη ΝΑΙ!!!
Τους Shins δεν τους ήξερα. Τους έμαθα από την παραπάνω (μοναδική) ταινία. Τώρα κυκλοφόρησαν νέο δίσκο το wincing the night away που είναι απίστευτος.
Μέσα σε αυτόν θα βρείτε το καλύτερα κριμένο καθαριστικό pop ύμνο που έχετε ακούσει. Το απίστευτα αρωματικό Phantom limb. Ακούστε το! Λατρέψτε το!
περισσότερες πληροφορίες στο όμορφο flash site τους . Εκεί Θα μπορέσετε να δείτε τα δύο video για το new slang αλλά και να ακούσετε και τον παραπάνω ύμνο που σας έλεγα.
Posted by
anastassios
at
9:48 π.μ.
0
comments

Φωτογραφία από ένα συντριβάνι στις Βερσαλίες. Για όσους δεν έχουν πάει αρκεί να αγοράσουν ένα βιβλίο του Μέγιστου φωτογράφου Atget. Θα βιώσουν την απόλυτη φωτογραφική εμπειρία. Εγώ πάντως αν και είχα πάει και πριν δω το έργο του Αtget, είδα κάτι διαφορετικό, έναν άλλο κόσμο, μία μαγευτική προοπτική.
Άσχετο αλλά και σχετικό...
Band Of Horses - Everything All The Time.
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Αν όχι το καλύτερο από τα καλύτερα που άκουσα το 2006. Τουλάχιστο έχει τα απόλυτα τραγούδια: the funeral και our swords
Και εκεί που λες ότι τα έχουμε ακούσει όλα...
Posted by
anastassios
at
11:36 π.μ.
0
comments

Λίγες μέρες έμειναν και το φως θα αρχίσει και πάλι να κερδίζει.
Είμαστε στην εβδομάδα με τις μεγαλύτερες νύχτες της χρονιάς. Για αυτό και η φωτογραφία είναι από ένα νυχτερινό ψάρεμα σε ένα μαγικό τόπο.
Όσο ακόμη όμως το σκοτάδι επικρατεί καλά θα είναι να το απολαύσουμε με τον εξαιρετικό δίσκο του Jóhann Jóhannsson, Englabörn. Ο Ισλανδός αυτός είναι συνιδρυτής αν δεν κάνω λάθος της eξαιρετικής εταιρίας Kitchen Motors (είναι η εταιρία των sigur ros). Ο δίσκος αυτός είχε κυκλοφορήσει το 2002 και είναι πραγματικό διαμάντι. Τόσο κοντά αλλά και τόσο μακρυά από τα σχήματα της Kitchen Motors.
Ακούστε τον δίσκο και προσπαθείστε να γράψετε ένα σενάριο μικρού μήκους ταινίας. Θα αλλάξουν πολλά πράγματα.
Posted by
anastassios
at
9:58 π.μ.
3
comments

Στην φωτογραφία είναι το κράνος του Alonzo της F1 (τιμής ένεκεν των προβλημάτων που έχει το αυτοκίνητό μου...)
Στα γρήγορα πείτε μου ένα λόγο που η εκπομπή βιβλία στο κουτί "πήγε" μετά τις 12. Γιατί απάντηση από ΕΡΤ δεν πήρα.
Να προτείνω και ένα δίσκο: Joanna Newsom - Ys
Περίεργα και μοναδικά φωνητικά, ακόμη πιο περίεργες και εξαίσιες μελωδίες, εκπληκτικό εξώφυλλο. Έρχονται και τα Χριστούγεννα και είναι σαν να βγαίνουν από το cd καλικάτζαροι και ξωτικά!!!
Posted by
anastassios
at
10:58 π.μ.
0
comments

Κανείς δεν μπορεί να γίνει ναυτικός αν δεν είναι πρόθυμος να μπει φυλακή, γιατί το να είσαι πάνω σε ένα πλοίο είναι σαν να είσαι μέσα σε μια φυλακή, με μεγάλη πιθανότητα να πνιγείς Thomas Pynchon
Το παραπάνω πάρτε το και αντί για ναυτικός και πλοία βάλτε την περίπτωσή σας-μας. Δεν έχει και άδικο...
Posted by
anastassios
at
11:29 π.μ.
0
comments